Een ‘shit-uitdaging’
Gastblog
5 januari 2021

Een ‘shit-uitdaging’

Jaarlijks is er een ‘Happy Changing Places awareness Day’. Letterlijk vertaald: “blije verschoonplek bewustwording dag”. Op de vraag of zo’n dag tegenwoordig ook al nodig is, zeg ik volmondig JA. En wel hierom:

Tekst: Stephanie van Witzenburg 

Ik sta in de rij voor de kassa van het restaurant. We zijn bij een speelboerderij. Onze uitdaging is hier net zo groot als bij ieder pretpark, indoor speeltuin, dierentuin, voetbalstadion, luchthaven of welke openbare plek dan ook. Anna Sophie heeft namelijk ontlasting in haar luier. En ik ben me er bijzonder van bewust dat ik niet de enige ben die het ruikt. Bovendien heeft Anna Sophie er zichtbaar hinder van.

Op zoek naar een verschoonplek
Ik zucht en stap uit de rij en ga op zoek naar een verschoningsplek. Met één hand houd ik de deur van de toiletten open, met de andere wurm ik de rolstoel naar binnen. Broertje Mees blijft beteuterd staan en jammert dat hij niet naar binnen wil. Snel inspecteer ik de baby verschoon ruimte. Maar al snel zie ik dat Anna te groot en te zwaar is voor de wandcommode aan de muur. Dus gaan we op zoek naar een invalide ruimte. Daar zijn ze per slot van rekening voor bedoeld.

Vieze toiletruimte
‘Deze kant op Mees, loop alvast maar naar binnen’. Ik duw de rolstoel een penetrant ruikende invalide toilet binnen. Een ruimte met afmetingen uit het “handboek voor toegankelijkheid begin jaren ’70”. Er liggen modder sporen van een rolstoel op de grond en de WC bril staat omhoog.
‘Getsie Mees, niet met je vingers in de wc pot. Bah!’ Met een papiertje klap ik de deksel dicht, zet de luier tas op de deksel, rol een badlaken uit op de grond en wurm mezelf met Anna Sophie in mijn armen tussen de WC pot en de buggy op de grond. Ik zie sporen van donker geel urine rondom het badlaken waar Anna op ligt. Ik kruip nog wat dichter bij Anna Sophie op het laken. Anna kijkt tevreden naar de onderkant van de pot. Broertje Mees daarentegen is ongeduldig. ‘Niet aan het rode draadje trekken Mees.’ Te laat, er gaat een alarm af.

Niet te doen
Net als ik een zakje voor de vieze luier uit de tas pak, zie ik dat Anna een zwart ondefinieerbaar stukje van de onderkant van de WC pot aan het peuteren is. Mijn hersenen zijn nog bezig om het stukje te definiëren, als Anna Sophie het razendsnel in haar mond stopt. Mijn maag trekt samen en ik kokhals. Ik hoop vurig dat het modder is, maar het is waarschijnlijk een verhard stukje ontlasting. Tevergeefs probeer ik het stukje uit Anna’s mond te vissen. Het zweet breekt me uit. Anna Sophie begint met huilen. Laat maar. Ik til haar van de vloer en stoot per ongeluk haar hoofd tegen de WC pot. ‘Shit, sorry meisje..’ Nu gilt ze het uit. ‘Kom maar lieverd, het is klaar. Ik zet je in de rolstoel’

Wat een ‘shit-uitdaging’!

Stephanie van Witzenburg is getrouwd met Ivo en moeder van Anna Sophie (7) en Mees (4). Anna Sophie heeft het syndroom van Down en is meervoudig gehandicapt. Stephanie is oprichter van de stichting De Wereld van Anna Sophie (ouderinitiatief), rouw- en verliesbegeleider en ze blogt over hun zorgintensieve leven.  

PS: de petitie ‘aankleedtafel in elk invalidentoilet’ loopt nog tot eind april 2021. Teken jij net als wij deze petitie? Onze kinderen en onze gezinnen hebben dringend behoefte aan échte toegankelijke verschoonplekken & toiletten.

 

173 x gelezen
5 reacties
Jordens schreef:

In iedere invalide moet een aankleedtafel komen. En het liefst met een tillift

Anneke schreef:

Zeker nodig!! Beschamend dat die niet vanzelfsprekend zijn als er een invalidentoilet gebouwd wordt .

Sandy schreef:

Altijd een probleem altijd wurmen om het verschonen voor elkaar te krijgen zonder dat je kind er veel hinder van heeft… Altijd maar op de koude grond liggen…
Het moet anders en volgens mij kan het best anders…

Yvonne schreef:

Zeker nodig en niet meer dan normaal dat ook daar een aankleed tafel is

Lineke schreef:

Tuurlijk moet er een verschoonplek komen

Laat een reactie achter

Alle velden zijn verplicht; het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.